Minder dan 500 laadcycli in 2 jaar tijd

Zoals je in mijn blog ‘Een leentoestel’ kunt lezen heb ik in 2020 de ’tweede’ iPhone SE besteld. Inmiddels is de ‘derde’ (SE 2022) op de markt. Dat vind ik maar een magere upgrade, dus ik houd het toestel dat ik heb aan.

De accu die bij dat toestel, de iPhone SE 2020 dus, kwam, had bij aanschaf / na eenmalig opladen een maximale accucapaciteit van 1870 mAh. Dat staat gelijk aan zo’n 103,3% van wat ie hoort te hebben, aldus coconutBattery. Daar was ik natuurlijk mee in mijn nopjes.

Het idee was om de eerste twee jaar te doen zonder de accu te hoeven vervangen. Dat is nu nog steeds niet nodig, dus dat is zeker gelukt. Vandaag, 25 mei 2022, heb ik het apparaat namelijk 2 jaar in gebruik.

De maximale accucapaciteit is volgens coconutBattery momenteel 1740 mAh. Volgens datzelfde programma is dat 95,6% van de capaciteit die zo’n toestel hoort te hebben als hij de fabriek verlaat. Dat is natuurlijk geweldig!

De kanttekeningen die ik daarbij moet plaatsen is wel dat de telefoon in kwestie volgens het apparaat zelf nog slechts 93% maximale accucapaciteit heeft. Dat is ergens ook wel logisch, aangezien ze daar meestal de laagst gemeten capaciteit neerzetten. De capaciteit van een accu fluctueert namelijk, het neemt niet enkel af. Nee, ik snap zelf ook niet precies hoe dat werkt.

De telefoon is nu zo’n 469 keer volledig opgeladen geweest. 1 cyclus is overigens 1 x, in totaal, 100 % laden van de accu. Dat hoeft overigens niet in 1 keer te zijn, 2x 50% laden is ook slechts 1 laadcyclus. Dat is mooi, want je kunt lithium ion accu’s het beste tussen de 20% en 80 % opgeladen houden. De functie ‘geoptimaliseerd opladen’ helpt daarbij – en dat gebruik ik dan ook.

De telefoon wordt dan eerst tot 80% opgeladen en tegen de tijd dat je opstaat, wordt je toestel pas volledig opgeladen, om stress op de accu zo veel mogelijk te voorkomen. Het is overigens niet dat ik mijn telefoon amper gebruik of dat mijn energiebewuste gedrag mij stress geeft. Ik houd er alleen van om zuinig om te gaan met mijn apparaten.

Dat is dus gelukt en daarom type ik ook deze blogpost. Om aan te geven dat je best lang kunt doen met de accu van je telefoon als je dat graag wilt. Vanzelfsprekend zijn er mensen die nog veel langer met hun accu hebben gedaan dan ik tot dusver gedaan heb.

Ik ga ook nog steeds door met zuinig zijn. Mocht ik daarentegen tegen signalen aanlopen dat de prestaties van mijn telefoon aan het lijden zijn doordat de accu verouderd / verslechterd is, dan ga ik wel over tot het vervangen van de accu. Voor mij is dit namelijk nog steeds de een hele fijne telefoon.

Dat gezegd hebbende moet ik erkennen dat ik achteraf gezien liever een 12 mini had gekocht, maar die iPhone was toendertijd nog niet aangekondigd en slechts benoemd in geruchten, dus ik wilde daar niet op varen.

De kwestie is overigens nog wel wat er gaat gebeuren na 500 of 600 keer opladen van de accu. Meestal gaat de maximale capaciteit dan snel achteruit. Dus ik ben benieuwd of ik daarbij ook geluk ga hebben, zoals ik met deze accu heb.

Gelukkig kan ik zo’n beetje alles wat ik wil met de telefoon die ik heb, dus ik ben tevreden en gelukkig met mijn aankoop. Dus ik zet in op minstens nog 2 jaar gebruik. Liever nog meer, dat zou leuk zijn, maar het is lastig voorspellen hoe de wereld er dan uit gaat zien…

‘Van wie wordt ons geld?’ recensie

Het Tweede Kamerlid Mahir Alkaya heeft het boek ‘Van wie wordt ons geld?’ geschreven en uit laten geven bij Bot Uitgevers op 3 maart 2022. Het boek is beschikbaar als paperback en e-book. Dit is mijn recensie van het boek.

Er zijn mensen die zich bezig houden met utopieën. Er zijn mensen die zich bezig houden met het voorkomen van dystopieën. Klaarblijkelijk is Alkaya in te delen in de laatste categorie. Hij geeft in het begin goed aan waar het een en ander toe zou kunnen leiden als we niets doen.

Vervolgens legt Alkaya stap voor stap uit hoe de huidige situatie is ontstaan. Dat doet hij zo treffend en met zulke mooie voorbeelden dat je haast gaat denken dat hij het zelf ontworpen heeft. Niets is minder waar, want Alkaya legt telkens de vinger op de zere plek.

De manier waarop het boek is opgebouwd is erg prettig. Sommigen zullen de inleiding (Het voorwoord en hoofdstuk 1) wellicht wat lang vinden. De drie delen die daarna volgen zijn zo zorgvuldig opgebouwd en grijpen geregeld terug naar elkaar dat je snapt waarom die lange inleiding gerechtvaardigd is.

Boeken over geld kunnen namelijk makkelijk slecht leesbaar worden. Dat is hier geenszins het geval. Dit is het meest toegankelijke boek over geld dat ik ooit heb gelezen. Zoals uit het boek blijkt, speelt er nogal wat in de wereld van het geld, maar het is niet zo dat het onbegrijpelijk is.

Je zou daardoor kunnen denken dat het inhoudelijk minder sterk is, maar het boek onderbouwt zijn kritiek, zowel op wat er gebeurd is, als op wat er nog gebeurt. Daarnaast geeft het, zoals gezegd, ook aan wat er zou kunnen gebeuren.

Het boek is zowel een goede introductie tot het onderwerp ‘geld’ als een mooie momentopname van de huidige situatie. Tevens is het te lezen als een betoog voor meer democratisch overwicht over de manier waarop geld werkt. Bijvoorbeeld ook door aan te geven wat er door (de huidige omgang met) geld nu niet werkt.

Tussen neus en lippen legt het boek ook uit hoe geld ontstaat zonder te verzanden in details. Het rare aan het boek is dat het soms haast lijkt alsof je een handleiding van het geldstelsel aan het lezen bent, maar dan geschreven in levendige bewoordingen. Het is een vaardigheid om materie zoals deze, die al gauw taai wordt, zo in de schijnwerpers te zetten.

Alkaya heeft dan ook een achtergrond als ingenieur en dat is dus te merken. Hij geeft een analyse op systeemniveau. Tegelijkertijd schetst hij de context nadrukkelijk. Het boek is daarom warm aan te bevelen.

Tenslotte willen we weer dat ons geld weer van ons wordt, nietwaar?

 Je geld of je leven!

Je geld of je leven!

Iedereen wordt beroofd.
Niemand spreekt hier openlijk over.
Waarom niet?


Men weet niet hoe het werkt.
De dieven zijn anoniem.
De werkwijze is gelegaliseerd.


Schade is merkbaar, maar onmeetbaar.
De gevolgen zijn wel degelijk bekend.


Normen en Waarden zijn onbelangrijk.
Prijs is het enige wat Geldt.


Iedereen laat het gebeuren.
Niemand weigert mee te werken.
Waarom?


Men weet niet dat het anders kan.
De dieven hebben invloed.
De werkwijze is commercieel.


Schade is menselijk, maar immoreel.
De gevolgen zijn wijd verspreid.


Normen en Waarden zijn onbelangrijk.
Prijs is het enige wat Geldt.


Onwetendheid is de grootste vijand.
Kennis is macht. Ontdek uw kracht.
Hoe?


Onwetendheid is een keuze.
Weet wat je zegt.
Bestudeer de feiten.

Persoonlijke financiële stresstest

Afgelopen maand heb ik gekeken hoe ik er financieel voorstond door een test te doen. Ik wilde weten of mijn maandelijkse uitgaven pasten bij mijn inkomen.

Natuurlijk had ik kunnen berekenen hoeveel ik in de maand daarvoor uitgegeven had en hoeveel inkomen ik die maand had. Daar was ik aan de ene kant te lui voor en tegelijkertijd vond ik dat ook te makkelijk.

Als ik dat gedaan had, dan zou ik namelijk inderdaad weten of ik ’te veel’ of ’te weinig’ uitgaf. Je zult je afvragen waarom ik dat al niet wist. Nu wist ik globaal wel hoe ik ongeveer uit zou moeten komen. Het is alleen anders als je dit ervaart dan als je dit berekent.

Laat ik duidelijk zijn: ik maak me geen zorgen om mijn financiën. Mijn buffer is groot genoeg om meerdere grote uitgaven én onverwacht grote uitgaven op te kunnen vangen. Bovendien spaar ik ook gewoon wekelijks een bedrag. Daarnaast is mijn inkomen ook super stabiel. De vraag was dan ook meer of mijn spaargedrag niet een vorm van ‘broekzak – vestzak’ was.

Het is namelijk meer dan eens voorgekomen dat ik een bedrag van een van mijn andere IBAN (Ik heb er 12 van de 25, ja ik vind het zelf ook veel) bij bunq naar mijn ‘bunqrekening’ heb overgeboekt. Dus had ik mij voorgenomen om dat deze maand niet te doen, want anders zou de test nergens op slaan, nietwaar?

Toen mijn zorgtoeslag binnenkwam heb ik al het andere geld dat daarvoor al op die bunqrekening stond overgeboekt naar een andere IBAN. Vervolgens ben ik mijn leven gaan leven zoals ik dat gewoonlijk doe. Ik heb me er vooral voor gewaakt dat ik mijn standaard uitgaven bleef doen.

Zo ben ik gewoon boodschappen blijven doen bij de natuurvoedingswinkel Solidare, heb ik niets veranderd aan mijn abonnementen & donaties en heb ik ook nog luxe uitgaven gedaan. Ook bleef ik sparen.

Het viel me vooral op hoe terughoudend ik werd met het uitgeven van geld aan zaken die ik dus niet elke maand koop… Nu was ik me er van bewust dat er, gedurende het jaar, best wel maanden zijn met incidentele uitgaven… wat het ook lastig maakte.

Tel daarbij op dat mijn inkomen niet in zijn geheel op één dag op mijn bunqrekening gestort wordt. Bovendien spaar ik wekelijks in plaats van maandelijks. Dat alles maakt het niet bepaald overzichtelijk – hoewel je dat natuurlijk wel kunt schatten. Ik wilde het alleen niet berekenen.

Ik voelde me bij tijd en wijle ook echt arm – terwijl ik dat dus níet ben. Het idee dat je ‘het eind van de maand’ niet gaat halen is akelig. Terwijl ik natuurlijk op zo’n beetje elk moment geld van mijn andere rekeningen kon halen. Er kon mij niets wezenlijks overkomen, maar het idee alleen al is verontrustend.

Tegen het einde van de maand werd het ook echt moeilijk. Er kwamen twee uitgaven aan die ik echt graag wilde doen. De een was een jaarlijkse incidentele luxe uitgave die ik zonder de test zó gedaan zou hebben. De andere was het kopen van concertkaartjes voor een van mijn favoriete artiesten – Marina.

Bovendien waren beiden tijdgebonden. Die jaarlijkse uitgave deed ik gewoonlijk omdat het in die periode in de aanbieding was. Wanneer ik die uitgave dus níet deed en ik zou dat abonnement later nodig blijken te hebben dan zou ik meer geld kwijt zijn dan als ik het geld nu uit zou geven. Het ironische is natuurlijk dat je nu zult zien dat ik het pas over een jaar of zo nodig ga hebben. Het voelde alleen niet goed – ik zou tegen mijn principes in moeten gaan.

Dus heb ik vals gespeeld. Ik heb dat abonnement dat in de aanbieding was met korting gekocht met behulp van een andere IBAN. Een ander potje als je wilt. Gewoon omdat ik bang was dat als ik het van de bunqrekening zou betalen dat ik het dan niet ‘zou halen’ of dat ik ‘iets zou missen’.

Bij het kopen van de concertkaartjes werd ik er nog meer mee geconfronteerd dat ik niet zou slagen voor mijn eigen test. Het is niet dat ik de beslissing moeilijker vond. Die uitgave niet doen, daar zou ik echt spijt van hebben. Het is alleen wel jammer dat ik hierdoor niet slaagde in mijn opzet.

Daar moet ik wel bij zeggen dat als ik één van de uitgaven niet gedaan zou hebben dat ik dan het einde van de maand gehaald zou hebben – maar niet allebei. Het is zelfs zo dat ik de concertkaartjes een minuut ná de transactie wél had kunnen kopen vanaf mijn bunqrekening – maar dat had dan weer niet gekund als ik het abonnement van die rekening had betaald.

Hieruit moet ik concluderen dat ik niet in staat ben geweest om ‘gewoon’ te kunnen leven van het geld dat mijn bunqrekening bereikt in een maand tijd. Ik zat er alleen wel heel dichtbij. Ik vind het ook niet erg dat ik het niet gehaald heb. Ik ben er wel een stuk wijzer van geworden.

Zo weet ik nu dat ik het kán halen als ik dat wil. Ik ben best in staat om te snijden in sommige uitgaven. De vraag is vooral óf ik dat wil en hoe structureel mijn tekort per jaar (gemiddeld per maand) is. Zo zou ik bijvoorbeeld mijn vakantiegeld (die ik ook weggesluisd had) kunnen gebruiken om de tekorten op te vangen, want ik ga toch niet graag op vakantie.

Iemand suggereerde dat ik deze test elke maand van het jaar zou moeten houden om te bekijken of ik echt kan leven met mijn inkomen, maar dát ga ik dus liever wél berekenen. Het idee daarachter is dat je tijdens zo’n test als deze uitgaven gaat uitstellen. Deze test ervoer ik echter als zeer oncomfortabel en ga ik dan ook niet verlengen als het niet hoeft.

Wat betreft de vraag of er sprake is van ‘broekzak – vestzak’:

Daar is inderdaad sprake van. Alleen heb ik in de afgelopen maand meer gespaard dan dat ik aan het einde van de maand ’tekort’ (via andere IBAN had uitgegeven) kwam. Ik ben dus in zekere zin geld aan het ‘rondpompen’.

Wederom heb ik dit nog niet gecorrigeerd naar een gemiddelde per maand of heb ik het vakantiegeld hierin meegerekend. Het verschil is ook nog eens dusdanig klein dat ik er niet van wakker lig. Tenslotte heb ik al aangegeven dat ik kan snijden in mijn uitgaven als dat nodig blijkt te zijn.

Sterker nog, ik heb gemerkt dat ik met de uitgaven die ik doe best wel tevreden ben. Ik heb nergens gedacht van:

“Waarom geef ik daar eigenlijk geld aan uit?”

Johan Zijlstra

Een leentoestel

Op 15 april 2020 was ik in de Coolblue. Ik had daar een afspraak. Ik wilde dat ze naar de accu van mijn iPhone SE keken. Op 18 september 2019 had ik daar namelijk mijn accu laten vervangen.

Indertijd vervingen ze accu’s ter plekke. Er was vanaf het begin iets geks aan de hand met die accu. Het toestel waar de accu in zat, zei dan ook dat er iets mis mee was. Alleen tijdens het gebruik viel er niets speciaals op. Bovendien gaf coconutBattery aan dat er niets aan de hand was met het toestel.

Toen ook dat programma zei dat er iets niet klopte en de accu van zichzelf leeg leek te lopen, ben ik terug gegaan naar de winkel. Aan de telefoon vertelde ze mij dat de winkels weer open gegaan waren en dat ik langs moest komen, omdat ze er op afstand niet naar konden kijken.

Daarom had ik dus een afspraak. Alleen omdat ze iPhones niet meer ter plekke repareren, moeten deze toestellen opgestuurd worden naar Apple. Het idee was dat dit ook zou gebeuren met mijn iPhone SE. Ik heb alleen nooit een bevestiging gehad dat dit ook gebeurd is…

Ik maakte nog een grapje dat binnenkort de opvolger van dit toestel bekend zou worden gemaakt door Apple, dat daar al heel veel geruchten over waren. Niet wetende dat de nieuwe iPhone SE later die dag bekend zou worden gemaakt!

Ik heb het Lifeproof hoesje van mijn iPhone SE afgehaald, ik heb ‘mezelf’ uitgelogd uit het toestel en daarna alle instellingen en gegevens gewist. Toen heb ik het toestel achtergelaten bij de monteur van Coolblue.

Voordat ik vertrok heb ik nog een leentoestel gehad. Ze konden deze niet meteen geven, want het apparaat werd nog opgeladen. Na verloop van tijd meldde ik aan de monteur dat ik een powerbank bij mij had waarmee ik het toestel op kon laden.

Dus heeft hij de SIM uit mijn iPhone SE gehaald en in het leentoestel gestopt. Deze iPhone 7 heb ik sindsdien ‘in mijn bezit’. Ik heb er nog wel wat vragen over.

Zo wil ik graag weten waarom de nabijheidssensor het niet lijkt te doen, waarom de microfoon niet altijd even goed werkt en of de camera nu echt scheuren vertoont.

Aangezien ik er dus later die dag achter kwam dat de nieuwe iPhone SE gelanceerd zou worden heb ik na lange overweging besloten dat ik dat toestel wilde hebben. Voordat ik dat wist, heb ik een hoesje gekocht, omdat ik deze dan ook kon gebruiken met mijn leentoestel.

Ik ben blij dat ik daar niet zo lang over getwijfeld heb, want veel nieuwe telefoons zijn tegenwoordig enorm glibberig, waardoor je ze makkelijk laat glippen en/of vallen. Zo ook de iPhone 7. Goede hoesjes, zoals de SLAM van Lifeproof, voorkomen dat de telefoon wegglijdt. Ik ben blij met het hoesje.

Het leentoestel en de nieuwe iPhone SE die ik besteld heb zijn dus groter dan het toestel dat ik gewend ben en daarom vind ik het wel fijn dat ik nu in fases kan wennen aan de wijzigingen die op mij af komen. Ik ben stiekem best een gewoontedier als het op apparatuur aankomt.

Overzetten van gegevens & instellingen vind ik nog best een hoop gedoe. Het gaat op zich best wel soepel. Het is meer dat je toch nog een hoop langs moet lopen om ervoor te zorgen dat alles weer loopt zoals het liep. Anders krijg je bijvoorbeeld bepaalde meldingen niet, omdat een app niet gedraaid heeft.

De nieuwe iPhone heb ik besteld bij Tele2. Ik heb ‘m meteen ‘afbetaald’. Er stond bij dat ik een lening aan ging. Alleen het totaal aan ’toestelkrediet’ is € 0,00. Echt een lening is het dus niet. Ik heb mijn contract daar verlengd.

Hierdoor kon ik de iPhone SE 2020 Red 128 GB met korting krijgen. 128 GB is een hoop opslag. Het dubbele van wat ik nu heb. Ik vind het gewoon fijn om alle media die ik heb, bij mij te hebben – ook zonder internet.

Mobiele data heb ik namelijk enkel om bereikbaar te zijn. Ik gebruik het onderweg voornamelijk om berichten te sturen. Daarom ben ik voor 1 GB data per maand gegaan. Het liefst zou ik meteen overgestapt zijn naar de mobiele tak van Freedom Internet. Die is er voorlopig niet.

Tele2 heeft alleen gezegd dat ze mijn toestel niet op voorraad hebben. Ik vraag me vooral af of ze het überhaupt op voorraad hadden! Ik vind het niet zo erg, want dan haal ik wellicht de 4 jaar nog met mijn huidige iPhone SE, die gebruik ik sinds 8 juni 2016.

Alleen… ik kan nu ook al niet meer zeggen dat ik hem 4 jaar probleemloos heb gebruikt, want ik gebruik ‘m momenteel dus niet, want het ding ligt bij Apple. Ja, ik weet het. Ik zou dat eigenlijk niet mee moeten rekenen. Toch doe ik dat.

Het is een gevoelsmatig dingetje. Dat komt niet zozeer door de afwezigheid van mijn eigen telefoon als meer door de aanwezigheid van de iPhone 7, het leentoestel. Ik hoop dat de problemen die ik met dat toestel heb zich niet ook voordoen bij mijn nieuwe telefoon.

Dat is een van de redenen dat ik dit blogbericht type. Ik wil mezelf er aan kunnen herinneren dat mijn ervaringen met de iPhone 7 anders zullen zijn dan met de iPhone SE2. Natuurlijk weet ik dat nu nog niet zeker.

Alleen dat vertrouwen is er wel. Of is het gewoon hoop? Hoe dan ook, ik maak me geen zorgen. Tenslotte heb ik ook lang gewacht op dit toestel, want ik ging er al meer dan een jaar geleden vanuit dat dit toestel zou komen. Ja, ik had ‘m eerder verwacht, dat wel!

De vraag die ik nu nog wél heb, is welk toestel krijg ik eerder (terug) in mijn bezit? De eerste of de tweede iPhone SE? Overzetten van de gegevens mag dan niet lang duren: het kost nog wel tijd en moeite zoals eerder gemeld.

Het zal dus vooral suf zijn als ik eerst mijn huidige / oude iPhone SE krijg en vervolgens binnen een paar dagen de nieuwe! Nu is dit een enorm luxe probleem natuurlijk, maar toch. Handig is anders.

Je zult ongetwijfeld begrijpen dat ik er zin in heb. Een nieuw toestel. Een nieuw hoesje, een nieuw abonnement, nieuwe snelheden.

Mijn telefoon is dan ook mijn computer voor onderweg. Nu ben ik een van die mensen die ook daadwerkelijk nog belt met zijn telefoon en dat is iets dat ik met mijn computer dan weer minder doe. Ze sluiten goed op elkaar aan.

Aanstaande woensdag maar eens contact zoeken met Coolblue & Tele2. Even kijken of ze een tipje van de sluier kunnen oplichten en mij kunnen vertellen wanneer ik de toestellen mag verwachten. SE Hoezee!

Een gemeenschappelijke vijand

De Mensheid is bij elkaar gekomen om een virus uitbraak te bestrijden. We zitten allemaal in het schip. We kunnen allemaal aangestoken worden. Velen van ons zitten in isolatie.

Sinds ik bekend ben met deze situatie doet het me denken aan iets waar ik ooit om hem gevraagd. Dat was een gemeenschappelijke vijand. Dat is namelijk hetgeen we nodig hebben om meer tot elkaar te komen.

Laat het duidelijk zijn, ik heb niet om de huidige situatie gevraagd! Alleen ben ik wel van mening dat het handig is om gebruik te maken van de situatie om veranderingen door te voeren ten behoeve van ons bestaan op Aarde.

Er valt namelijk nogal wat af te dingen aan ons bestaan op Aarde. Als ik alle problemen op gaan noemen die enkel en alleen al ontstaan zijn door onze manier van omgaan met geld dan ben ik al een tijdje bezig. Natuurlijk zijn er ook problemen die niet direct door (onze omgang met) geld worden veroorzaakt. Alleen is het dan wel vaak zo dat die problemen minder nijpend zouden zijn als geld in zichzelf geen probleem zou zijn.

Het ‘leuke’ van deze crisis is dan ook dat geld op zichzelf geen probleem meer lijkt te zijn. Er wordt alles op alles gezet om onze volksgezondheid te behouden. Mooi om mee te maken dat er tóch iets boven de economie gaat.

Laten we onszelf daaraan herinneren als we volgend jaar verkiezingen hebben. In een tijden van crisis is er geld. Spontaan. Alsof het aan een boom groeit.

Het ironische is dan ook wel dat geld daadwerkelijk, door ons mensen, geschapen wordt. In tegenstelling tot het vuur, dat natuurlijk is en het wiel, dat we hebben afgekeken van de natuur, is geld zo kunstmatig als iets.

Natuurlijk wil dat niet zeggen dat het daardoor geen effect meer heeft. Het punt is dat het enkel effect heeft als wij willen dat het effect heeft. Geld is een sociaal construct. Wij bepalen zelf wat er mee doen. Dat geldt ook voor de manier waarop geld ontstaat. Het is tenslotte onze schepping.

Laten we met elkaar afspreken dat geld ons niet meer in de weg gaat zitten. We gaan het verhaal achter geld herschrijven. Hoe gaan we dat doen?

Simpelweg door aan te geven wat we willen. We gaan aangeven wat we willen bereiken en bedenken daarná wat we daarvoor nodig hebben. Als dat geld is dan maken we daar geld voor. Heeft dat geld zijn functie gehad en is het niet meer nuttig? Dan halen we het weer uit het systeem.

In plaats van dat we belastingen gaan betalen om geld te verzamelen gaan we belastingen heffen om geld uit het systeem te halen dat overbodig is geworden.

Geld wordt dan in omloop gebracht indien we dat nuttig achten. Geld is er dan ‘om er te zijn’ zoals de oorspronkelijke betekenis van ‘fiat geld’ betekent ‘laat het er zijn’.

Natuurlijk is het dan heel belangrijk om te bepalen hoe er geld in omloop wordt gebracht en wie dat gaat doen en onder welke omstandigheden en in welke context. Daarvoor hebben we een vierde of vijfde macht nodig. Een monetaire autoriteit die uitsluitend over (de samenstelling van) de geldhoeveelheid gaat die in omloop is in een economie.

Waarom dienen we hiervoor een gemeenschappelijke vijand te hebben? Nou, eigenlijk hebben we die helemaal niet nodig. Dat is uitsluitend om ons er op te wijzen dat we samen met onze medemens de wens kunnen uitspreken dat we een andere samenleving willen hebben.

Dát is uiteindelijk waar politiek over gaat. De strijd tussen ideeën. Welk idee werkt het beste voor zo veel mogelijk mensen? Hoe voorkom je dat een kleine minderheid het verpest voor de rest?

Het is stuitend om te zien hoeveel er kapot wordt gemaakt in de naam van een idee. Bedenk dan ook dat er een hoop kan worden gemaakt in de naam van een idee. Hopen liggen alleen op straat. Het is aan ons om te handelen naar onze ideeën en ons opnieuw gaan verbeelden hoe mooi het leven kan zijn op Aarde.

Spooktelefoon

Een aantal maanden geleden kreeg ik mijn oude telefoon terug.
Een iPhone 5. Mijn eerste smartphone. Ik had hem aan mijn schoonzus gegeven en die heeft hem bijna 4 jaar gebruikt.

Toen ik ‘m nog in gebruik had, heb ik de accu eens laten vervangen. Ze heeft er netjes gebruik van gemaakt, want toen ik de telefoon terug kreeg hoefde de accu nog niet vervangen te worden. Dat is nu wel het geval. Wellicht door de manier waarop ik met het apparaat ben omgegaan. Het kan ook aan de leeftijd van de accu liggen. Bovendien was ie al bijna 6oo keer opgeladen.

Het is een beetje overdreven om te zeggen dat het beestje qua accuvermogen nadat ik het in gebruik had genomen snel achteruit ging. Het was eerst nog 85%. Inmiddels is het nog slechts 65% accuvermogen. Toch gaat het apparaat nog best een tijdje mee en kan ik er van alles mee doen.

Aangezien ik mijn ‘hoofdtelefoon’, een iPhone SE, heb voorzien van een LifeProof hoesje kan ik daar niet alles even makkelijk insteken. Sommige connecties zijn te dik en bij andere moet ik eerst iets er uit draaien, dan weer er in draaien en dan ‘hopen’ dat het werkt. Dat is niet fijn.

Dus het is ook wel eens fijn om een iPhone ‘kaal’ te kunnen gebruiken. Dat doe ik nu dus met die iPhone 5. Lightning kabel van mijn nuraphone past nu wél in mijn ’telefoon’. Ik zet het met haakjes, want bellen doe ik niet echt met de iPhone 5. Het is meer een iPod Touch waarmee ik kan SMS’en. Alleen een iPod Touch heeft ook iMessage, dus veel verschil is er niet.

Nee, er zit geen simkaart in en hij heeft geen eigen telefoonnummer. Dat is ook nergens voor nodig. Het fijne is dat ik nu overal bekabeld (met hele goede kwaliteit) en draadloos muziek kan luisteren met behulp van mijn nuraphone en van die iPhone 5. Voor mij is dat echt een upgrade.

In de toekomst wil ik nog meer met mijn ’tweede’ telefoon gaan doen. Alleen zal dat dan de iPhone SE worden, want ik ben er achter gekomen dat de iPhone 5 zó oud is dat hij nét geen Pandora kan installeren. Dat is wel jammer, want het is me gelukt om een Amerikaanse Apple ID aan te maken.

Met behulp van die Apple ID kan ik in de toekomst wél Pandora installeren. Alleen dan doe ik het dus op mijn iPhone SE. Waarom ik het nu niet op mijn telefoon zet? In theorie kan dat inderdaad. Alleen heb ik abonnementen lopen die gekoppeld zijn aan mijn Nederlandse Apple ID en die worden opgezegd als ik van ID zou wisselen. Dat wil ik graag voorkomen.

Gelukkig ben ik al aan het sparen voor mijn nieuwe telefoon. Welk model dat gaat worden is afhankelijk van wat Apple aan nieuwe modellen gaat introduceren. Ik ga er van uit dat er een model komt die goedkoper (minder duur?) gaat worden die gaat lijken op het model dat ik nu heb. Mocht dat model er niet komen, dan heb ik nog de gelegenheid om te wachten totdat er een ander model komt dat interessant voor mij is.

Afgelopen september heb ik namelijk de accu in mijn iPhone SE laten vervangen en die telefoon heb ik nu pas 109 keer opgeladen. Die kan dus nog wel een tijdje mee. Zowel als ‘hoofdtelefoon’ of als veredelde iPod Touch / ’tweede telefoon’. De opties staan wat dat betreft open.

De vraag blijft dan wat ik tegen die tijd dan ga doen met mijn iPhone 5, want dan heb ik nog weinig nood meer voor dat toestel. Alleen, een telefoon die je niet uit kunt zetten en die niet meer helemaal veilig te gebruiken is, zonder extra maatregelen, is natuurlijk ook niet alles.

Zoals je merkt, koester ik mijn apparaten. Vergeet alleen niet dat ik dit ook bij mensen doe. Alleen heb ik inmiddels geleerd dat apparaten die mij niet meer dienen gearchiveerd of ingeleverd dienen te worden. Bij mensen kun je dat slechter doen.

Dat wil niet zeggen dat ik mijn relaties nooit herdefinieer. Het gebeurt alleen zelden en enkel wanneer het goed voor mij is om anders tegen iemand aan te kijken. Soms draait iemand gewoon op een ander systeem dan jijzelf en dan kun je ze beter los laten, want dan valt er niets mee te beginnen.

Alleen is dat een onderwerp voor een andere blogbijdrage. Ik wil gewoon aangeven wat voor blijdschap oude apparaten mij soms geven. Het gaat er namelijk om wat je wil en hoe graag je dat wil. Dan kan er veel.

Waarom spooktelefoon? Gewoon, omdat de iPhone 5 nog steeds over gaat als ik met mijn iPhone SE al opgenomen heb. Soms schrikken mensen daarvan.

Ik ga weg bij WhatsApp

Ooit had ik een vriendin die wilde sms’en met mij. Alleen had ik geen sms-bundel en dus sms’te ik niet met haar. Het jaar daarna had ik een sms-bundel.

Jaren later had ik een vriendin die met mij wilde appen, maar ik had geen smartphone. Het jaar nadat het uitging kocht ik een smartphone. Sindsdien heb ik WhatsApp.

Indertijd was WhatsApp al vrij populair en de dominante chatapp / berichtendienst of IM-programma. Het werd vervolgens zo succesvol dat Facebook geïntimideerd werd door het succes ervan en het opkocht.

Daar was ik toen niet heel blij mee, omdat ik toen net een paar jaar van Facebook af was. Het bedrijf beloofde WhatsApp te houden zoals het was. Zo zouden ze de app apart houden van haar overige producten / diensten en er zou geen reclame komen.

Inmiddels heeft Facebook aangekondigd dat ze Facebook Messenger, Instagram & WhatsApp willen gaan integreren, komt er reclame in de status-tab van WhatsApp & willen ze de platformen gaan gebruiken voor de nog te introduceren digitale munteenheid ‘Libra’.

Dat laatste is voor mij de druppel.

Dat ik opeens berichten kan krijgen van mensen op Facebook en Instagram vind ik al niets, reclame was al eerder een reden voor mij om weg te gaan, maar dat je nu kunt gaan betalen met een digitale munt waar ik totaal niet achter sta, is iets dat ik niet accepteer.

Op deze plek ga ik niet beschrijven wat er allemaal mis is met de ‘Libra’, want dat is al uitvoerig genoeg gedaan door anderen. Alleen wil ik duidelijk maken dat ik geen platform ga ondersteunen dat mee helpt aan de infrastructuur van die munt.

Dat betekent dus dat ik geen ‘Libra’ ga accepteren en aangezien je dat zult gaan kunnen met WhatsApp, heb ik maanden geleden besloten om WhatsApp te verlaten.

Dat heb ik op meerdere locaties kenbaar gemaakt, inclusief op de statustab van WhatsApp zelf, maar bijvoorbeeld ook op Okuna, Twitter en fora. Ik heb het ook hier en daar tegen mensen ‘in het echt’ gezegd. Het is niet zo maar iets om van zo’n dominante berichtendienst af te stappen.

Zelf ben ik al jaren geleden andere apps / producten / diensten gaan gebruiken zoals Telegram, Discord & Signal. Vooral die laatste heeft een goede reputatie, maar alle drie bedienen een andere deel van de markt.

Er is namelijk niemand die zegt dat we WhatsApp moeten gebruiken. Over het algemeen doen we dat niet vanwege de functionaliteit of het gebruiksgemak, want dan is een van de andere apps meestal beter. We doen dat vaak, omdat ‘iedereen daar zit’. Of we weten niet beter…

Eerst dacht ik dat het genoeg was om andere apps te gaan gebruiken en dat men dan langzaamaan over zou stappen. Ik begrijp alleen dat dit niet genoeg is. Als ik écht wil dat mensen het minder of niet gaan gebruiken, moet ik ervoor zorgen dat ik via dat platform niet meer te bereiken ben.

Dat vind ik ergens best pijnlijk, want ik ben graag bereikbaar en houd ervan om benaderbaar te zijn. Alleen snap ik niet waarom we massaal WhatsApp zouden moeten blijven gebruiken terwijl er fatsoenlijke alternatieven zijn. Ik ben niet de enige die er zo over denkt en al helemaal niet de eerste. Aangezien ik vind dat je moet handelen naar je overtuigingen ga ik dus ‘weg’.

Sjeempie, het lijkt net alsof ik mijn lidmaatschap van een club opzeg als ik het zo formuleer. Het is een app, een berichtendienst, een van de vele manieren om contact te onderhouden. Ja, het biedt een hoge mate van gebruiksgemak, maar dat is echt niet exclusief aan WhatsApp of zo.

Nee, natuurlijk stoppen mensen niet met het gebruiken van WhatsApp puur omdat ik er niet meer op zit. Dat snap ik ook wel! Alleen als ik die argumentatie zou volgen dan had ik ook net zo goed geen vegetariër kunnen worden – om maar iets te noemen.

Eerder heb ik aangegeven dat ik dit jaar ga stoppen. Dat is zeker ook nog steeds het plan. Mocht je me op WhatsApp hebben en met mij in contact willen treden buiten dat platform om (als je dat nog niet kunt) stuur me dan even een SMS of zo. Dat bestaat namelijk ook nog steeds!

Gelukkig zonder computer

Afgelopen weekend heb ik met vrienden een weekend doorgebracht bij een van die vrienden en dat weekend heb ik mijn computer niet gebruikt en ik was gelukkig. Misschien wel handig om er bij te vertellen dat er tijdens dat samenkomen wél heel veel gebruik gemaakt is van (draagbare) spelcomputers. Het heet zelfs een ‘SNES-weekend’. Alleen vind ik dat toch anders, want het is veel socialer. En gezelliger, dat vooral.

Hier wil ik mee aangeven dat ik wel degelijk goed zonder mijn computer kan en dat ik dat apparaat strikt genomen niet nodig heb. Wanneer je dat verbindt met het feit dat ik geld uit geven vrij lastig vindt, zal het je wellicht verbazen dat ik een nieuwe gekocht heb. Het is niet alsof mijn computer stuk is. Soms denk ik dat hij langzaam aan het stuk gaan is, maar dat blijkt wel mee te vallen. Het beestje is wel al ruim 6 jaar oud.

Dat betekent dat de hardware verouderd is en deze hardware was al niet geweldig om mee te beginnen, want een iMac is toch een ‘laptop op pootjes’ die standaard geleverd wordt met specificaties die niet zo geschikt zijn voor het gamen. Nu, daar heb ik met mijn nieuwe exemplaar wat aangedaan.

Mijn iMac 2019 heeft een goede grafische kaart, een grote SSD van 1000 GB en ook extra RAM geheugen dat er nog met de hand ingestoken gaat worden. Het bleek namelijk dat dit later nog aangepast kan worden, dus hoef ik niet meteen hoog in te stappen met het geheugen en ‘bespaar’ ik dus op de initiële kosten van de machine. In totaal zal ik zo’n 24 GB RAM geheugen hebben, dus daar kan ik even mee vooruit!

Dat is ook de bedoeling, want ik wil er minstens 6 jaar mee doen. Liever langer, maar de snelheid waarmee de grafische kaart verouderd is van te voren lastig te zeggen. Misschien kan ik sommige spellen niet spelen over een paar jaar. Nu ben ik niet van plan om heel veel spellen te gaan spelen op mijn computer, want ik speel sowieso weinig. Het is fijn om de optie te hebben en de mogelijkheid om met behulp van Windows nu meer spellen te gaan spelen is ook aanwezig.

Er werd mij op een forum gevraagd waarvoor ik het apparaat ging gebruiken om daarop de specificaties aan te passen. Ja… dat was en is dus een lastige vraag, want ik was gewend dat ik enkel spellen kon spelen die uitkwamen voor macOS. Tegelijkertijd is het ook niet dat ik het apparaat nu opeens vaker ga gebruiken om te gamen, omdat het kán.

Ik heb mijn iMac voornamelijk om muziek te luisteren, te browsen, te e-mailen, iets op te zoeken, nieuws(brieven) te lezen, te discussiëren op fora en gebruik te maken van sociaal netwerken. Oh ja, en chatten, dat doe ik ook. Als ik zo naar mijn Dock kijk dan heb ik daar al 6 chat-apps staan die ik dagelijks tot wekelijks gebruik.

Hierdoor heb ik vaak tal van programma’s open staan. Daarvoor gaat het extra RAM geheugen heel fijn zijn. Dan hoef ik niet meer programma’s te sluiten of me in te houden met tabbladen bij Firefox – alhoewel dat ergens wel een goede gewoonte is, om die te beperken. Je kunt overigens tegenwoordig makkelijker wisselen naar een tabblad die je open hebt staan door ‘% + een trefwoord’ (van dat tabblad) als input te geven in de adresbalk. Erg fijn.

Al met al ben ik vrij tevreden met mijn aankoop en dat mag ook wel, want het wordt mijn grootste aankoop ooit. Er is me dus wel het een en ander aan gelegen dat het goed voor elkaar komt. Veel mensen zouden het een dure aankoop vinden. Ik vind het ook wel prijzig, maar duur kan ik nog niet zeggen. Tenslotte gebruik ik zo’n apparaat dus ook best veel en misschien ga ik het apparaat ook vaker of langer gebruiken.

Nee, ergens is dat geen doel op zich, dus het zou ook fijn zijn als ik het tegelijkertijd vooral op een andere manier zou kunnen gebruiken. Op een manier dat er een venster op de wereld voor mij open gaat, als je begrijpt wat ik bedoel. 😉

Dat doet me denken. De manier waarop ik mijn computer gebruik is juist mijn manier waarop ik gegevens die ik binnen krijg verwerk. Daarvoor is dit blog ook grotendeels bedoelt. Zodat ik zaken waar ik moeite mee heb op een bepaalde manier kan verwerken. Het is niet alsof dit besluit me in de koude kleren is gaan zitten. Ik vond het nogal stressvol.

Had ik al gezegd dat ik in April 2017 begonnen was met sparen voor deze computer? Om even aan te geven dat het totaal geen impulsieve beslissing is geweest en dat ik verwacht had dat ik een half jaar geleden al deze knopen al door had moeten gaan hakken? Ja, het zou goedkoper zijn geweest om twee computers te kopen. Als je al deze onderdelen los koopt ben je ook goedkoper uit, maar dan heb je geen macOS en ik wil dat graag!

Allemaal beslissingen nemen die je op de lange termijn last kan gaan brengen, omdat je nu iets verkeerds beslist. Gelukkig heb ik veel hulp gehad en heb ik er vertrouwen in dat ik de juiste beslissing heb genomen.

Overigens, computers van Apple worden zelden goedkoper, wanneer er nieuwe modellen komen dan gaan de specificaties omhoog. De prijzen blijven daarbij gelijk. Het gebeurt wel eens dat de ‘upgrades’ goedkoper worden, maar ik heb bijvoorbeeld een andere soort SSD gekozen om in de machine te plaatsen en daarbij heb ik ook honderden euro’s bespaard.

Dit kan trouwens de laatste keer zijn dat ik een bijdrage typ voor mijn blog op deze iMac, want ik verwacht dat het apparaat vrijdag aanstaande geleverd wordt. Het bijbehorende geheugen wordt later vandaag al geleverd.

Ik blijf wel typen op het toetsenbord dat ik nu gebruik, want die ruil ik niet in. Ik heb geen behoefte aan een draadloos Bluetooth toetsenbord die niets meer kan dan het toetsenbord dat ik nu gebruik. Ik realiseerde me net dat dat toetsenbord gewoon USB 3.0 heeft en dat ik daar de USB-kabel van mijn iPhone ook gewoon in kan steken. Zo herinner je nog iets!

Mijn opstelling wordt dus steeds netter. Natuurlijk weet ik niet wat ik nog meer met mijn computer zou willen gaan doen in de toekomst. Misschien ga ik ooit video bewerken, maar als ik zie hoe weinig ik al met foto’s doe, lijkt me dat onwaarschijnlijk.

Ja, ik realiseer me dat ik hierdoor nog meer verbonden zal worden aan Apple. Dat is ergens wel raar, om mijn grootste uitgave ten deel te laten vallen aan ’s werelds rijkste multinational terwijl ik toch echt Geld Filosoof ben. Ik weet het niet, misschien is het de privacy, het gebruiksgemak, hoe het allemaal met elkaar werk of zo. Toch, blijft het een zeer kapitalistische multinational.

Ondanks dat zijn de stressniveau’s al wel gedaald. Er is sprake van berusting. Het zal in het begin nog wel spannend zijn, maar vooralsnog is er nu vooral sprake van voorpret. Het typen van dit stukje is gewoon even verwerken en herstellen, zodat ik weer verder kan gaan.

Ik heb deze week nog wel het een en ander te doen, want ik was al langer van plan om mijn computer een beetje digitaal af te stoffen. Stiekem heb ik een heleboel software en documenten op mijn computer staan die niets doen en ook niet meer gebruikt gaan worden, dus dat moet ik nog uitzoeken en/of verwijderen.

Het gaat nu echt gebeuren. Ik ben er klaar voor en ik heb er zin in. Ik mag dan gelukkig zijn zonder computer. Ik ben waarschijnlijk gelukkiger met allebei: soms ben ik gelukkig zónder computer, soms ben ik gelukkig mét een computer. De afwisseling is het best. Het een sluit het ander niet uit.

Telefoonhoesje

Afgelopen dinsdag kwam ik er achter dat mijn telefoonhoesje niet meer waterdicht was. Dat is op zich geen grote ramp, maar ik hou ervan dat mijn dingen, mijn apparatuur, mijn gebruiksvoorwerpen werken op de manier zoals ik dat wil. Gelukkig is dat vaak ook op de manier waarvoor ze ontworpen zijn.

Ik neem dit soort zaken heel serieus. Ik heb de bewuste watertest dan ook 3x uitgevoerd om te controleren of mijn telefoonhoesje *echt* niet meer waterdicht bleek te zijn, zodat het niet zomaar in onbruik zou raken. Ik hou er dan ook niet van om gebruiksvoorwerpen te bezitten die ik niet gebruik. Mijn verhouding met mijn hobby ‘gamen’ is dan ook een haat-liefde verhouding. Ik vind het heel leuk om te gamen, maar ik maak er zelden tijd voor vrij, waardoor veel mijn game apparatuur stof verzamelen. Gelukkig kan je sommige van die apparaten ook voor zaken zoals Netflix gebruiken, dan worden ze nog een beetje gebruikt.

Kortom, het is niet vreemd dat het me dwars zat dat mijn hoesje niet meer waterdicht was, want ik wil gewoon zo lang mogelijk kunnen doen met mijn telefoon en in de best mogelijke toestand. Het is niet dat ik zwem met mijn telefoon of ga dansen in de regen met het toestel in mijn hand, dat dan weer niet. Alleen een ongeluk zit in een klein hoekje en mijn telefoon is niet waterdicht van zichzelf. Sowieso ben ik enorm risico-avers.

Doorgaan met het gebruik van het kapotte hoesje is voor mij niet echt een optie en het telefoonhoesje in kwestie heeft mijn telefoon meer dan 2 jaar beschermd. Het jammere in deze is dat ik ergens wel een beetje van plan was om mijn telefoon in het najaar te vervangen, mits de nieuwe modellen van Apple aantrekkelijk waren. Gelukkig betwijfel ik dat en vind ik het dus geen ramp om nog wat langer met mijn iPhone SE te doen.

Het is alleen wel zo dat dit inmiddels het oudste model is dat nog verkocht wordt, wat er voor zorgt dat sommige telefoonhoesjes niet meer gemaakt, dan wel niet meer verkocht worden. Dat geldt dus voor het hoesje dat stuk ging, de nüüd van Lifeproof. Voorheen heb ik ook wel het andere model gehad, maar ik vond de nüüd beter dan de Fre. Vond.

Dat komt dus omdat ik geen nüüd meer kon vinden. Ik heb een paar uur op mijn telefoon doorgebracht, maar ik kon het niet vinden. Na een tijdje begon ik door te krijgen dat ik mijn slaap aan het opofferen was voor een telefoonhoesje… daarom ben ik tegen middernacht uit bed gekomen om een Fre te kopen, om te voorkomen dat ik maar dóór bleef gaan met het zoeken naar een nüüd. Ja, ik vind het ook te belachelijk voor woorden.

Over het algemeen is mijn zelfbeheersing vrij goed, uitstekend zelfs, maar mijn zelfkennis is haast nog hoger en ik wist dus dat als ik hier aan toe zou geven dat ik tot diep in de nacht door zou gaan met het zoeken naar een webshop die nog wél dat ene hoesje verkocht! Absurd. Dus ik ben heel blij dat ik toen gestopt ben met zoeken en gezien had dat de Fre ergens voor 10 euro goedkoper verkocht werd en toen heb ik die maar snel gekocht.

Toen ik het hoesje afgelopen donderdagmiddag aantrof in mijn brievenbus, ben ik ook vrijwel meteen aan de slag gegaan, ondanks een afspraak die ik had! Het nieuwe Fre hoesje bleek waterdicht te zijn en ik gebruik het sinds die middag.

Het viel me al snel op dat dit telefoonhoesje een stuk beter was dan de Fre hoesjes die ik zelf indertijd gebruikt had. Voordat ik mijn nüüd heb gekocht, heb ik al zo’n 4 Fre gehad. Lifeproof biedt namelijk een jaar garantie op de hoesjes en daar heb ik meerdere malen gebruik van gemaakt. Dit was pas de eerste keer dat ik een nieuw hoesje heb gekocht, omdat het nodig was, hiervoor heb ik nieuwe gehad of weggegeven bij mijn eerste smartphone.

Helaas gaat deze vlieger niet op voor al mijn andere apparaten. Zo heb ik mijn eerste computer nog steeds in mijn bezit. Laatst heb ik deze op Marktplaats gezet om te kijken of ik nog een liefhebber kan vinden, maar aangezien ik geen foto’s heb van het apparaat, werkt dat niet zo goed. Ik zal het apparaat toch echt uit z’n doos moeten halen en fotograferen voordat er mensen op gaan bieden.

Het nieuwe hoesje is dunner dan de nüüd, er zit wél een schermbeschermer op en de achterkant ziet er anders uit. Het apparaat is nu beter in gebruik, omdat ik het beter kan bedienen. Doordat de schermbeschermer nu over de volledige voorkant van de iPhone zit, hebben er tot dusver ook nog geen olievlekken opgetreden. Daar ben ik heel blij mee, want dit was mijn grootste ergernis aan de Fre.

Al met al ben ik dus heel blij met deze ontwikkeling. Ik voel me veilig en beschermd tijdens het gebruik van mijn telefoon. In de toekomst ga ik ook andere apparaten vervangen, zoals mijn tweede computer. Ik gebruik dat apparaat nu al meer dan 5 1/2 jaar. De voornaamste reden dat ik nog geen nieuwe heb, is dat ik wil wachten totdat de nieuwe modellen er zijn.