Herhaling in diversiteit

Muziek betekent veel voor mij. Muziek helpt mij. Muziek zorgt ervoor dat ik beter functioneer. Aangezien ik er pas na decennia achter kwam dat mijn manier van bezig zijn met muziek ongewoon was, heb ik er lang niet bij stil gestaan hoe ik dat deed. Dat doe ik in dit stuk wel.

Dit is vooral een poging om vast te leggen wat ik allemaal doe met betrekking tot muziek. Er bestaat namelijk een hele uitgebreide procedure. Ik wil niet dat deze methode verloren gaat met mij, dus vandaar dit vrij technische stuk.

Ten eerste houd ik van muziek ontdekken. Dit is pas echt begonnen toen ik Pandora ben gaan gebruiken. Deze audiostreamingdienst was ooit gratis en legaal te gebruiken in Nederland. Pandora maakt gebruik van het ‘Music Genome Project’ waarmee het DNA van verschillende nummers ontleed kan worden. Dit zorgt ervoor dat je een nummer in kan voeren in Pandora en dat deze dienst dan een radiozender aanmaakt met nummers die qua kenmerken daarop lijken. Dit op basis van de kenmerken van de muziek zélf en dus niet met een algoritme gebaseerd op de voorkeuren van andere gebruikers.

Je kan meerdere nummers, meerdere artiesten en zelfs meerdere genres aan zo’n zender toevoegen en deze kan je steeds beter aanpassen aan je voorkeuren door duimpjes omhoog en omlaag te geven aan de nummers die Pandora je op zo’n zender voorschotelt. Overigens is het zo dat je niet te veel duimpjes omhoog of omlaag moet geven, want dan kan het snel gebeuren dat het systeem steeds dezelfde soort muziek af gaat spelen.

Althans, dat vind ik zelf vervelend, want dit betekent dat ik na verloop van tijd geen nieuwe muziek meer ontdek. Aan de andere kant is het wel een goede manier om je ‘eigen zender’ te scheppen die altijd muziek afspeelt die je mooi vindt, maar waarvan je niet weet op welk moment bepaalde nummers afgespeeld gaan worden. Door de jaren heen, heb ik ontzettend veel radiozenders gemaakt en ben ik steeds weer in staat geweest om op die manier nieuwe muziek te ontdekken.

Ten tweede koop ik nog steeds cd’s. Wanneer ik merk dat ik veel naar een artiest luister dan kijk ik vaak of ik aan een cd kan komen. Een nieuwe cd luisteren is vaak een magisch moment. Ik kan daar erg naar uitkijken en ik maak daar ook tijd voor vrij, zodat ik optimaal naar de cd kan luisteren. Terwijl ik dat doe, lees ik het boekje van de cd, waarin de teksten van de liedjes staan, zodat ik goed mee krijg wat de artiest allemaal te vertellen heeft.

Als derde wordt de cd geïmporteerd. Mijn belangrijkste collectie is dus zowel fysiek als digitaal, waarbij cd’s zich sowieso al op het snijvlak tussen die twee bevinden. Ik heb een speciale dvd-brander waarmee ik de cd’s importeer naar mijn computer. De nummers worden in ‘Apple lossless-audiobestand’ formaat geïmporteerd in het muziekprogramma van macOS. Dat formaat is zonder ‘verlies’, vandaar de naam.

De vierde stap is het beoordelen van het album. In het programma ‘Muziek’ geef ik sterretjes aan de verschillende nummers, variërend van 1 tot 5 sterren. Ik luister naar alle muziek die 4 of 5 sterren heeft. 3 sterren zijn twijfelgevallen. Wanneer een nummer 2 sterren krijgt, vind ik het een slecht liedje en nummers die slechts 1 ster krijgen, wil ik nooit meer horen.

Vervolgens komt de vijfde stap, die automatisch volgt. In het macOS muziekprogramma heb ik een afspeellijst slim ingesteld met twee voorkeuren, waardoor deze afspeellijst enkel nummers bevat die meer dan 3 sterretjes hebben en in de laatste 73 dagen niet afgespeeld zijn. Deze slimme afspeellijst heeft de treffende naam ‘(Best of…) all [time]’.

De laatste en zesde stap is het luisteren naar deze lijst. Deze lijst zet ik altijd op shuffle. Hierdoor worden alle nummers met 4 of 5 sterren automatisch een keer afgespeeld, maar altijd op een andere volgorde waardoor mijn ervaring met de muziek nooit precies hetzelfde is. Op deze manier kan ik enorm genieten van ‘mijn muziek’.

Ik vind het prettig dat nummers die ik al wat langer ken worden afgewisseld met nummers die ik in de afgelopen 3 maanden heb opgenomen in mijn collectie. Hierdoor ontstaat ‘herhaling in diversiteit’. Mijn leven zou zó anders zijn als shuffle niet zou bestaan. Ik kan me daar weinig bij voorstellen!

De meest recente aanleiding om dit stuk te typen was dat ik een tijdje geleden mijn abonnement op Pandora heb opgezegd en overgestapt ben op Qobuz, waar ik sinds gisteren een jaarabonnement op heb. Het ironische is dat ik tegenwoordig een VPN nodig heb om te kunnen luisteren naar Pandora, terwijl ik zo’n dienst juist níet kan gebruiken wanneer ik naar Qobuz luister!

Voordat ik Qobuz ging gebruiken, heb ik alle nummers die ik een duimpje omhoog heb gegeven in Pandora via Soundiiz overgezet naar Qobuz. Momenteel ben ik daar het algoritme aan het trainen door naar deze afspeellijst te luisteren. Daarnaast ben ik bezig om een aantal artiesten en nummers van deze lijst te verwijderen. Af en toe heb ik namelijk wel eens een radiozender voor iemand aangemaakt op Pandora, terwijl ik zelf die muziek niet mooi vond. Die artiesten en nummers ben ik nu handmatig eruit aan het filteren.

De afspeellijst bevat nummers uit zo’n 20 jaar Pandora en bevatte meer dan 90 uur aan muziek! Ik wil deze nummers niet (omgekeerd) chronologisch beluisteren en dus staat ook deze lijst op shuffle. Natuurlijk ga ik Pandora missen, maar door de jaren heen heb ik zó veel artiesten ontdekt dat er nog genoeg cd’s zijn die ik kan kopen en wanneer ik niet aan een album kan komen dan kan ik er naar luisteren op Qobuz.

Spooktelefoon

Een aantal maanden geleden kreeg ik mijn oude telefoon terug.
Een iPhone 5. Mijn eerste smartphone. Ik had hem aan mijn schoonzus gegeven en die heeft hem bijna 4 jaar gebruikt.

Toen ik ‘m nog in gebruik had, heb ik de accu eens laten vervangen. Ze heeft er netjes gebruik van gemaakt, want toen ik de telefoon terug kreeg hoefde de accu nog niet vervangen te worden. Dat is nu wel het geval. Wellicht door de manier waarop ik met het apparaat ben omgegaan. Het kan ook aan de leeftijd van de accu liggen. Bovendien was ie al bijna 6oo keer opgeladen.

Het is een beetje overdreven om te zeggen dat het beestje qua accuvermogen nadat ik het in gebruik had genomen snel achteruit ging. Het was eerst nog 85%. Inmiddels is het nog slechts 65% accuvermogen. Toch gaat het apparaat nog best een tijdje mee en kan ik er van alles mee doen.

Aangezien ik mijn ‘hoofdtelefoon’, een iPhone SE, heb voorzien van een LifeProof hoesje kan ik daar niet alles even makkelijk insteken. Sommige connecties zijn te dik en bij andere moet ik eerst iets er uit draaien, dan weer er in draaien en dan ‘hopen’ dat het werkt. Dat is niet fijn.

Dus het is ook wel eens fijn om een iPhone ‘kaal’ te kunnen gebruiken. Dat doe ik nu dus met die iPhone 5. Lightning kabel van mijn nuraphone past nu wél in mijn ’telefoon’. Ik zet het met haakjes, want bellen doe ik niet echt met de iPhone 5. Het is meer een iPod Touch waarmee ik kan SMS’en. Alleen een iPod Touch heeft ook iMessage, dus veel verschil is er niet.

Nee, er zit geen simkaart in en hij heeft geen eigen telefoonnummer. Dat is ook nergens voor nodig. Het fijne is dat ik nu overal bekabeld (met hele goede kwaliteit) en draadloos muziek kan luisteren met behulp van mijn nuraphone en van die iPhone 5. Voor mij is dat echt een upgrade.

In de toekomst wil ik nog meer met mijn ’tweede’ telefoon gaan doen. Alleen zal dat dan de iPhone SE worden, want ik ben er achter gekomen dat de iPhone 5 zó oud is dat hij nét geen Pandora kan installeren. Dat is wel jammer, want het is me gelukt om een Amerikaanse Apple ID aan te maken.

Met behulp van die Apple ID kan ik in de toekomst wél Pandora installeren. Alleen dan doe ik het dus op mijn iPhone SE. Waarom ik het nu niet op mijn telefoon zet? In theorie kan dat inderdaad. Alleen heb ik abonnementen lopen die gekoppeld zijn aan mijn Nederlandse Apple ID en die worden opgezegd als ik van ID zou wisselen. Dat wil ik graag voorkomen.

Gelukkig ben ik al aan het sparen voor mijn nieuwe telefoon. Welk model dat gaat worden is afhankelijk van wat Apple aan nieuwe modellen gaat introduceren. Ik ga er van uit dat er een model komt die goedkoper (minder duur?) gaat worden die gaat lijken op het model dat ik nu heb. Mocht dat model er niet komen, dan heb ik nog de gelegenheid om te wachten totdat er een ander model komt dat interessant voor mij is.

Afgelopen september heb ik namelijk de accu in mijn iPhone SE laten vervangen en die telefoon heb ik nu pas 109 keer opgeladen. Die kan dus nog wel een tijdje mee. Zowel als ‘hoofdtelefoon’ of als veredelde iPod Touch / ’tweede telefoon’. De opties staan wat dat betreft open.

De vraag blijft dan wat ik tegen die tijd dan ga doen met mijn iPhone 5, want dan heb ik nog weinig nood meer voor dat toestel. Alleen, een telefoon die je niet uit kunt zetten en die niet meer helemaal veilig te gebruiken is, zonder extra maatregelen, is natuurlijk ook niet alles.

Zoals je merkt, koester ik mijn apparaten. Vergeet alleen niet dat ik dit ook bij mensen doe. Alleen heb ik inmiddels geleerd dat apparaten die mij niet meer dienen gearchiveerd of ingeleverd dienen te worden. Bij mensen kun je dat slechter doen.

Dat wil niet zeggen dat ik mijn relaties nooit herdefinieer. Het gebeurt alleen zelden en enkel wanneer het goed voor mij is om anders tegen iemand aan te kijken. Soms draait iemand gewoon op een ander systeem dan jijzelf en dan kun je ze beter los laten, want dan valt er niets mee te beginnen.

Alleen is dat een onderwerp voor een andere blogbijdrage. Ik wil gewoon aangeven wat voor blijdschap oude apparaten mij soms geven. Het gaat er namelijk om wat je wil en hoe graag je dat wil. Dan kan er veel.

Waarom spooktelefoon? Gewoon, omdat de iPhone 5 nog steeds over gaat als ik met mijn iPhone SE al opgenomen heb. Soms schrikken mensen daarvan.